|
Kaviaar
Kaviaar wordt door velen beschouwd als een ware
delicatesse. Niet alleen om de smaak maar niet in het
minst ook om de exclusieve uitstraling die kaviaar
heeft. Er wordt wel gezegd dat je kaviaar niet eet, maar
kaviaar geniet je. Niet voor niets wordt kaviaar ook wel
het zwarte goud genoemd. De exclusiviteit blijkt vooral
uit de prijs van kaviaar en de beperkte beschikbaarheid,
welke wordt veroorzaakt doordat de stand van de steurvis
terug loopt en in sommige gevallen met uitsterven wordt
bedreigd.
De naam kaviaar is afkomstig van het Perzische woord خاگآور
Khag-avar, wat krachtige koek betekent. De eerste
kaviaareters waren Perziërs die geloofden dat kaviaar
hun uithoudingsvermogen en hun potentie zou verbeteren.
Ook de Russchische tsaren verschillende koningen stonden
bekend om hun voorliefde voor kaviaar. Kaviaar is echter
niet altijd exclusief geweest. In begin van de vorige
eeuw werd kaviaar in Amerikaanse saloons bij het bier
geleverd, omdat het hoge zoutgehalte tot hogere
consumptie aanzette.
Kaviaar eet je zo puur mogelijk. Eigenlijk is proeven
een beter woord. Van kaviaar neem je meestal niet meer
dan een of twee hapjes (van circa vijf gram). Met een
lepeltje leg je een klein schepje op de muis van je
gebalde vuist en lik je de kaviaar tegen je gehemelte.
Langzaam druk je met je tong nu de eitjes kapot, wat een
ware smaakexplosie in je mond veroorzaakt. Een golf van
puur, aromatisch genot trekt rond. Pas veel later spoel
je de mond met een slokje prima champagne. Om te bepalen
of de kaviaar vers is ruikt men na het genieten aan de
hand, deze moet geurloos blijven. Van de kaviaar mag
geen vissige nasmaak op je hand achterblijven.
Bron: leveninluxe.nl
|
 |
|
